28η Οκτωβρίου 1940

28η Οκτωβρίου- η επέτειος του ΟΧΙ

Στο νηπιαγωγείο κάθε χρόνο,  με βάση πάντα το αναλυτικό μας πρόγραμμα,  αφιερώνουμε κάποιες μέρες  στη διδασκαλία των εθνικών μας εορτών. Επειδή όμως είναι λίγο δύσκολο να μάθεις στα παιδιά ένα ιστορικό γεγονός αφού η μάθηση μας είναι βιωματική, επιλέξαμε να το κάνουμε με τη μορφή του κουκλοθέατρου. Ήρθαν λοιπόν στο σχολείο μας  δύο κούκλες, ένας παππούς μαζί με το εγγονάκι του και ο παππούς αφηγήθηκε σε εμάς και στο εγγόνι του όλα αυτά τα σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν το 1940. Μας τα είπε όλα και στο τέλος μας είπε πόσο τραγικός είναι ο πόλεμος αλλά και πόσο σημαντική είναι η ειρήνη!

Πολύ σημαντικό όμως ρόλο σε αυτή τη διδασκαλία έπαιξε και το εποπτικό υλικό. Είδαμε πολλές φωτογραφίες και βίντεο από εκείνη την εποχή, τα σχολιάσαμε για να  εμπλουτίσουμε το προφορικό μας λόγο και να μάθουμε να περιγράφουμε και μάθαμε να γράφουμε τη λέξη ΟΧΙ που είπε ο Ιωάννης Μεταξάς και μαζί του όλοι οι Έλληνες στον Ιταλό δικτάτορα.

Διαβάσαμε και δραματοποιήσαμε την ιστορία της Γαλάτειας Σουρέλη "ο γίγαντας και ο νάνος'' και κατανοήσαμε ότι σημασία έχει το θάρρος και η πίστη στον εαυτό μας, για να νικήσουμε όλες τις δυσκολίες της ζωής.Δώσαμε και ένα διαφορετικό τέλος στην παρακάτω ιστορία, γιατί δεν θέλαμε να μείνει κανείς στενοχωρημένος και θυμωμένος. Βάλαμε λοιπόν το γίγαντα να ζητήσει συγγνώμη από το νάνο για την ανάρμοστη συμπεριφορά του, ο νάνος να τον συγχωρέσει και τελικά να γίνουν πάλι φίλοι...

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας γίγαντας, ένας μεγάλος γίγαντας, τόσο μεγάλος όσο σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι μαζί. Τον ίδιο καιρό κάπου κοντά στο γίγαντα, ζούσε ένας νάνος, ένας μικρός χαρούμενος νάνος. Νάνος και γίγαντας ζούσαν ο καθένας στον τόπο τους χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον. Τους χώριζε άλλωστε ένα τεράστιο αυλάκι, μια θάλασσα. Ζούσαν ευτυχισμένοι… Και περνούσε ο καιρός. Ο νάνος κοίταζε τη δουλειά του και ο γίγαντας τη δικιά του και ζούσαν αγαπημένοι… Ένα πρωί όμως ο γίγαντας φόρεσε ένα περίεργο καπέλο και μια πιο περίεργη στολή και με ένα πήδημα βρέθηκε στην πόρτα του  μικρού νάνου και βάζοντάς του μια λόγχη μπροστά στην κοιλιά του είπε: «Ήρθα να σου πάρω το σπίτι, παραδώσου!»  Ο νάνος στην αρχή το πέρασε για χωρατό. «Κοίτα χωρατατζής που είναι ο γείτονας!» σκέφτηκε. Και φέρνοντας στο νου του το γνωστό χαιρετισμό, του φώναξε: «Γεια σου γείτονα χωρατατζή!» Ο γίγαντας όμως δεν καταλάβαινε πια από τέτοια. Πίεσε τη λόγχη πάνω στην κοιλιά του και του ξαναφώναξε με άγρια φωνή: «Παραδώσου είπα» Τότε ο μικρός νάνος κατάλαβε ότι δεν αστειευόταν ο γίγαντας και χωρίς κανένα φόβο του είπε: «Όχι, δεν παραδίνομαι.» Αμέσως έτρεξε στο μικρό καλύβι του και σε λίγο ξαναγύρισε κρατώντας μια σφεντόνα και στάθηκε μπροστά στο γίγαντα. Ο μεγάλος γίγαντας τα ’χασε για λίγο και αμέσως όρμησε επάνω στο μικρό νάνο.  Έγινε όμως κάτι το απίστευτο ο μικρός νάνος νίκησε το μεγάλο γίγαντα κι έτσι  ο γίγαντας με κατεβασμένο το κεφάλι το έβαλε στα πόδια. Έτσι κι οι Έλληνες του Σαράντα, όπως ο μικρός  νάνος του παραμυθιού, όταν η Ιταλία ζήτησε να της παραδώσουν τη χώρα τους, απάντησαν όπως κι εκείνος με ένα θαρραλέο και αποφασιστικό! ΟΧΙ και αφού πολέμησαν παλικαρίσια πάνω στις βουνοκορφές νίκησαν τους Ιταλούς κι έτσι η πατρίδα μας είναι ελεύθερη.

Με αφορμή αυτήν την ιστορία μιλήσαμε για μεγέθη- το μικρό και το μεγάλο, τον μικρό νάνο και τον μεγάλο γίγαντα και επιλέξαμε να τα σχεδιάσουμε και στο χαρτί.

Μιλήσαμε για τον πόλεμο και την ειρήνη και γράψαμε τι προκαλεί το καθένα και επειδή μόνο ειρήνη επιθυμούμε να έχουμε όλοι και παντού, το δείξαμε αφήνοντας ένα περιστέρι στον γαλάζιο ουρανό!!!

Διαβάσαμε ακόμα την ιστορία από το ανθολόγιο της πρώτης δημοτικού " το ασπρογάλανο πανί'' δες εδώ.  Μας άρεσε πάρα πολύ αυτή η ιστορία και αποφασίσαμε να την αποδώσουμε θεατρικά τη μέρα της γιορτούλας μας. Κάθε παιδί διάλεξε από ένα ρόλο, οι οποίοι ήταν:  οι νεράιδες, η Ελλάδα, τα παιδιά της στεριάς, τα παιδιά της θάλασσας και ο ήλιος, που στο τέλος της ιστορίας δίνει ένα φιλί στο ασπρογάλανο πανί και σχηματίζεται ένας σταυρός.

Η μέρα αυτή δεν άργησε να έρθει και γιορτάσαμε παρουσιάζοντας τη παράσταση μας, κάνοντας παρέλαση μέσα στο σχολείο και τραγουδώντας τραγούδια της Σοφίας Βέμπο, που είχαμε μάθει τις προηγούμενες μέρες.  Κλείσαμε την όμορφη γιορτή μας κρατώντας τα σημαιάκια που είχαμε φτιάξει και πήραμε στο σπίτι και τραγουδώντας τον εθνικό μας ύμνο.

Παγκόσμιες ημέρες

1 Οκτώβρη-Παγκόσμια ημέρα ατόμων τρίτης ηλικίας  

Η πρώτη μέρα του Οκτώβρη κάθε χρόνο μας χαρίζει μια πολύ όμορφη γιορτή! Γιορτάζουν τα πιο αγαπημένα πρόσωπα των παιδιών, που δεν είναι άλλα από το παππού και τη γιαγιά. Αφού συζητήσαμε λοιπόν και είπαν όλα τα παιδιά πώς λένε τον παππού και τη γιαγιά τους, τα περισσότερα μάλιστα είπαν ότι έχουν και προπάππου ή προγιαγιά, είδαμε  κάποιους πίνακες ζωγραφικής από τον σημαντικό Έλληνα ζωγράφο Γεώργιο Ιακωβίδη (πηγή elniplex.com) και τους σχολιάσαμε.

Ακούσαμε και μάθαμε τραγούδια για το παππού και τη γιαγιά δες εδώ  και εδώ , παίξαμε παιχνίδια ρόλων και έγιναν τα ίδια τα παιδιά παππούδες και γιαγιάδες και φυσικά κλείσαμε αυτήν την όμορφη γιορτή με μία κάρτα αφιερωμένη σε αυτούς.

Αγαπάμε λοιπόν τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας και δεν ξεχνάμε ποτέ το ρητό του θεατρικού συγγραφέα Zarko Petal  " Ένας γέρος είναι ένα παιδί με παρελθόν"....

4 Οκτώβρη- Παγκόσμια ημέρα των ζώων

Οι Παγκόσμιες Ημέρες έχουν την τιμητική τους το μήνα Οκτώβρη, έτσι άλλη μια σημαντική γιορτή υπάρχει στις 4 αυτού του μήνα, καθώς γιορτάζουν οι καλύτεροι φίλοι των ανθρώπων και των παιδιών, τα αγαπημένα μας ζωάκια.

Συζητήσαμε για το αν έχουν ζωάκια τα παιδιά στο σπίτι, πώς τα φροντίζουν και γιατί τα αγαπάνε. Είδαμε εικόνες από πολλά ζωάκια και πήραμε τα παιχνίδια που έχουμε στο σχολείο και τα κατηγοριοποιήσαμε. Τα χωρίσαμε δηλαδή σε κατοικίδια ζώα, σε ζώα της φάρμας, σε ζώα της ζούγκλας και του δάσους.

Από τα ίδια ζωάκια παιχνίδια, διάλεξε ένα ζωάκι κάθε παιδί και έκανε το περίγραμμα του στο χαρτί.

Μάθαμε για τα δικαιώματα των ζώων και σε συνεργασία τα δύο τμήματα του σχολείου έφτιαξαν μια αφίσα, για να δείξουν τι πρέπει να κάνουν όλοι οι άνθρωποι για να τα προστατέψουν.

Και επειδή ψηφίσαμε και τα περισσότερα παιδιά είπαν ότι αγαπημένο τους ζωάκι είναι το σκυλάκι αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα σκυλάκι Δαλματίας για το σπίτι.

 

Προστατεύουμε και φροντίζουμε όπως μπορούμε λοιπόν τα ζώα, γιατί όπως είπε και ο σπουδαίος πολιτικός Μαχάτμα Γκάντι " ο πολιτισμός ενός έθνους διακρίνεται από τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι συμπεριφέρονται στα ζώα. ''

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΤΟ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ...ΕΓΩ!!!!!!

Το όνομα μου, η ταυτότητα μου είναι συνήθως η πρώτη λέξη που μαθαίνω να γράφω! Είναι η πρώτη λέξη, που λέω σε κάποιον όταν συστήνομαι. Το όνομα μου είναι αυτός, αυτός είμαι εγώ!!!

Τις πρώτες μέρες στο νηπιαγωγείο τα παιδιά βλέπουν πολλές εικόνες με το όνομα τους γραμμένο  και αρχίζουν να εξοικειώνονται με αυτό. Ο στόχος λοιπόν των δραστηριοτήτων μας μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη ήταν να μάθουν να αναγνωρίζουν το όνομα τους και να το γράφουν, όπως μπορούν! Μία πρώτη επαφή με τη γραφή και την ανάγνωση.

Ξεκινήσαμε τα παιχνίδια μας σε ένα κύκλο. Τα παιδιά είδαν το όνομα τους γραμμένο σε καρτέλες και το φώναξαν δυνατά με τη σειρά του ο καθένας, κάνοντας ταυτόχρονα και μια χαρακτηριστική κίνηση, την οποία έπρεπε να μιμηθούν και οι υπόλοιποι. Έπειτα οι καρτέλες τοποθετήθηκαν στο πάτωμα και τα παιδιά με το σταμάτημα της μουσικής έπρεπε γρήγορα να βρουν που είναι το όνομα τους. 

Οι καρτέλες τοποθετήθηκαν  σε στεφάνια και όταν η μουσική σταματούσε, κάθε παιδί έπρεπε να μπει στο στεφάνι που βρισκόταν το όνομα του!  Αλλά τα στεφάνια είχαν άλλη μια αποστολή για εμάς! Αφού όλοι βρήκαμε το όνομα μας, τώρα έπρεπε να βρούμε και πόσες συλλαβές έχει και να πηδήξουμε σε τόσα στεφάνια, όσες και οι συλλαβές!   

   

Και δεν σταματήσαμε μόνο εκεί. Σειρά είχε το κουκλοθέατρο! Ένα βατραχάκι με περίεργο όνομα ο Εμμανουήλ Α. Μπακακούλης ήρθε στο νηπιαγωγείο μας αναζητώντας τι σημαίνει, αυτό το Α. που στη μέση του ονόματος του μπαίνει. Μετά από πολλές περιπέτειες και με τη βοήθεια μιας νεράιδας, στο τέλος ανακάλυψε ότι σημαίνει Αγαπητός! Η νεράιδα όμως τελικά του έκανε και άλλη μια έκπληξη. Τον μεταμόρφωσε σε πρίγκιπα... Μια ιστορία εμπνευσμένη από το παραμύθι της Μαριανίνας Κριεζή, " ένας βάτραχος μικρούλης, ο Εμμανουήλ Α. Μπακακούλης'' και το κλασικό παραμύθι η πριγκίπισσα και ο βάτραχος.

      

     

Τις επόμενες μέρες τα παιδιά ανακάλυψαν τη φωτογραφία τους μέσα σε ένα ουρανό από αστέρια και αυτό που καλούνταν τώρα να κάνουν, ήταν να βρουν το όνομα τους και να το κολλήσουν κάτω από τη φωτογραφία τους. Έτσι δημιουργήθηκε το παρουσιολόγιο της τάξης!

Δεν ξεχνάμε όμως και τις ομάδες υπηρεσίας, οι οποίες περιέχουν τα ονόματα των παιδιών και κάθε μέρα τρία με τέσσερα παιδιά είναι οι βοηθοί της κυρίας.

Πολλές δραστηριότητες κάθε μέρα με αυτό το θέμα και για να το κλείσουμε όσο πιο γλυκά γίνεται, τα παιδιά έφτιαξαν σουπλά σε πλαστικοποιημένο χαρτί Α3. Έγραψαν το όνομα τους με τέμπερα, ζωγράφισαν με ξυλομπογιές και έβαψαν στο τέλος και με νερομπογιές. Το αποτέλεσμα ήταν μαγικό!

Και ο Σεπτέμβρης έφυγε παίρνοντας το όνομα μας, φιλιά πολλά του στέλνουμε με όλη τη καρδιά μας!!!

Πρώτες μέρες στο νηπιαγωγείο!!!

                                                  Έναρξη σχολικής χρονιάς

Αγαπητοί γονείς

Σας ενημερώνουμε ότι ο αγιασμός του σχολείου μας θα πραγματοποιηθεί στην αυλή του νηπιαγωγείου στις 13 Σεπτεμβρίου 2021 ώρα 09:00 π.μ. Σας παρακαλούμε να τηρηθούν όλα τα μέτρα προστασίας που προτείνει ο ΕΟΔΥ και να προσέλθετε στο χώρο του νηπιαγωγείου μας φορώντας μάσκα και κρατώντας την ένδειξη αρνητικού αυτοδιαγνωστικού τεστ (self test). Μπορείτε να προμηθευτείτε 6 self test από τις 08-09-2021 έως 17-09-2021 από όλα τα φαρμακεία, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες ελέγχου των τριών επόμενων εβδομάδων (13/9-03/10)

Μετά τον αγιασμό θα ακολουθήσει ενημέρωση από τις Νηπιαγωγούς για τη λειτουργία του Νηπιαγωγείου κατά τις πρώτες ημέρες.

Ξεκινά μια νέα σχολική χρονιά και όπως κάθε νέο ξεκίνημα φέρνει ελπίδα, αισιοδοξία και προσδοκίες.

Ευχή  μας είναι να έχουμε μια χρονιά, αποδοτική και δημιουργική, με γνώμονα πάντα το καλό των παιδιών μας, που αποτελούν και τη μεγαλύτερη ελπίδα μας για το αύριο.

Πατώντας εδώ θα δείτε τις οδηγίες για το ασφαλές άνοιγμα των Σχολείων! 

                          Καλή και δημιουργική σχολική χρόνια!!!  

Αποχαιρετώντας το νηπιαγωγείο.

 Άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος της. Μια χρονιά που παρόλες τις δυσκολίες, τελειώνει με τις καλύτερες αναμνήσεις. 

Επιδιώκοντας την καλλιέργεια  της προσωπικής και της κοινωνικής  ανάπτυξης των παιδιών, με  στόχο τη δημιουργική και κριτική σκέψη, μέσα από παιχνίδι και δραστηριότητες, προσπαθήσαμε να θέσουμε τη βάση, για την ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών. Με τη συνεργασία των γονέων, είτε στα πλαίσια της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, είτε στη δια ζώσης, προσθέσαμε ένα ακόμα λιθαράκι στις εμπειρίες, τα βιώματα, τα συναισθήματα, τις γνώσεις, των παιδιών. Λίγο πριν κλείσουμε αναστοχάστηκαν, μοιράστηκαν στιγμές. 

Φιλοτέχνησαν βότσαλα,

 

ευχήθηκαν σε όλους καλό καλοκαίρι με ομαδικές και ατομικές εργασίες.

Οι νηπιαγωγοί μαζί με τα παιδιά ετοίμασαν τους φακέλους.

Την τελευταία ημέρα έπαιξαν το παιχνίδι "του κρυμμένου θησαυρού", 

μπαλόνια,

τραγούδησαν με μουσικά όργανα,

 έφαγαν παγωτό

και πολλά ομαδικά παιχνίδια.

  Όλα τα παιδιά πήραν το αναμνηστικό δίπλωμα για τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα  "eTwinning: Παραμύθια μια συνήθεια... ή με πηλό και με ρεβίθια;"

καθώς και τα αναμνηστικά, με τις ομαδικές εργασίες,

 για την αποφοίτησή τους από το 5ο Νηπιαγωγείο Κουνουπιδιανών. 

Τέλος δόθηκε ένα κουτί-έκπληξη, το οποίο φιλοτεχνήθηκε από τα παιδιά

και περιείχε συμβολικά δωράκια. 

Έτσι αποχαιρέτησαν το νηπιαγωγείο.

Ευχόμαστε τα παιδιά  να ανοίξουν τα φτερά τους και να φτάσουν εκεί που ονειρεύονται και επιθυμούν. Τα προνήπια τα περιμένουμε με χαρά  και ανυπομονησία τη νέα σχολική χρονιά.

Τέλος ευχόμαστε σε όλους ένα καλό, γλυκό καλοκαίρι, γεμάτο υγεία, χαρά, παιχνίδι.