Συνοδοιπόροι της αγάπης: "Ολάνθιστοι ανήφοροι" "Το δίλημμα"- "Ο χορός της ζωής"/Εργαστήρια δεξιοτήτων "Ενδιαφέρομαι και ενεργώ - κοινωνική συναίσθηση"

 Συνεχίζουμε τον Ιανουάριο να επεξεργαζόμαστε τους "Ολάνθιστους ανήφορους" Μαζί με τα συνεργαζόμενα νηπιαγωγεία των "συνοδοιπόρων της αγάπης". 

Ο τίτλος της δράσης ήταν "το δίλημμα". Ο Αλέξανδρος βρισκόταν μπροστά σε ένα δίλημμα και ζητάει την βοήθεια των παιδιών. Να διαβάσει το μήνυμα στο μπουκάλι ή όχι;   Καθίσαμε όλοι μαζί και με την Σμινθίτσα είδαμε το παρακάτω βίντεο:

Στη συνέχεια διερωτηθήκαμε τι είναι "το δίλημμα". Τελικά τι να κάνουμε και τι αποφασίζουμε όταν βρεθούμε σε καταστάσεις που πρέπει να πάρουμε αποφάσεις; Να το ανοίξουμε, ναι ή όχι; Τα παιδιά εκφράστηκαν, ακούστηκαν επιχειρήματα και προσπάθησαν να αιτιολόγησαν τη γνώμη τους. 

Αυτά που είπαν καταγράφηκαν και εικονογραφήθηκαν από τα ίδια.

Στη συνέχεια για να πάρουν την τελική απόφαση ψήφισαν, ένας - ένας.

 Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας:

Έτσι με δημοκρατικές διαδικασίες αποφάσισαν να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της πλειοψηφίας, η οποία επέλεξε το θάρρος. "Να ανοίξουν το μπουκάλι και να διαβάσουν το μήνυμα." Τα παιδιά περίμεναν πλέον με ανυπομονησία τη συνέχεια από τον Αλέξανδρο και την Σμινθίτσα.

Την επόμενη εβδομάδα η δράση είχε τίτλο: "O χορός της ζωής". Ο Αλέξανδρος στο βίντεο

που μπορείτε να δείτε παρακάτω 

τελικά ανοίγει το μπουκάλι και ανακαλύπτει ένα χάρτη 

και μαζί  με έναν καινούριο φίλο, το Κρικρί, θα ανέβουν τον ανήφορο. Θα επισκεφτούν στο μουσείο Καζαντζάκη στο Ηράκλειο Κρήτης, το άγαλμα που βρίσκεται έξω απ' αυτό. Ονομάζεται "ο χορός της ζωής", καθώς αποτυπώνει την ομορφιά της ζωής σε έναν χορό. Ζητήσαμε από τα παιδιά να συζητήσουν τι απεικονίζει το άγαλμα και τι τους κάνει να νιώθουν, όταν το βλέπουν. Με ένα γρίφο κατέληξαν να συζητούν για τις ομορφιές της ζωής. Οι απόψεις τους καταγράφηκαν

Στη συνέχεια χωρίστηκαν σε ομάδες και η κάθε ομάδα αποφάσισε να αποτυπώσει με αγάλματα από πλαστελίνη, αυτά που είπαν.

Έτσι δημιούργησαν: παιχνίδι στην αυλή του νηπιαγωγείου, στη θάλασσα, στην παιδική χαρά, ένα ταξίδι στις πυραμίδες, μια αγκαλιά, γιορτή γενεθλίων. Το κάθε παιδί έκανε τη δική του δημιουργία, η οποία ήταν κομμάτι της συνολικής εικόνας. 

Στο τέλος ανασύνθεσαν τις δημιουργίες τους και έφτιαξαν από ανακυκλώσιμα κουτιά 

"Το μουσείο της ζωής"

Πόσο το καμάρωσαν!