Δεξιότητες: Ζω καλύτερα- Ευ ζην: "Όλοι φίλοι, γλυκό τσαμπί σταφύλι"

Το παρόν πρόγραμμα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη της Φιλίας, δηλαδή εκείνων των δεξιοτήτων που χρειάζονται για τη δημιουργία «θετικών διαπροσωπικών σχέσεων που χαρακτηρίζονται από διαφορετικούς βαθμούς ισότητας, αμοιβαίας καλής θέλησης, στοργής ή/και βοήθειας» (Rawlins, 2007, σελ. 1788). Οι γενικοί σκοποί του προγράμματος περιλαμβάνουν: 

•  την ενδυνάμωση των παιδιών στην ανάπτυξη υγιών φιλικών σχέσεων που  διέπονται από θετικά συναισθήματα, 
•  την ευαισθητοποίηση των μαθητών και μαθητριών πάνω στα συναισθήματα που εκφράζουν και βιώνουν αυτοί/ές και οι συμμαθητές/τριές τους, 
•  τη συνειδητοποίηση από τα παιδιά της αξίας της συνεργασίας, της αλληλεγγύης, της συμμετοχής σε μία ομάδα και σε μία ευρύτερη κοινότητα, 
•  την ενεργοποίηση των μαθητών/τριών για την ανάπτυξη ενεργειών και μηχανισμών αντιμετώπισης με απώτερο στόχο την πρόληψη της βίωσης αρνητικών συναισθημάτων που μπορούν να επιβαρύνουν την ψυχική τους υγεία, όπως η μοναξιά, ο φόβος ως αποτέλεσμα εκφοβιστικών ενεργειών στα πλαίσια του σχολείου κ.ά. (εργαστήρια δεξιοτήτων ΙΕΠ).

"Ο εαυτός μου και οι φίλοι μου" 

Πόσο σημαντικό να γνωρίσουν τα παιδιά τον μοναδικό, διαφορετικό εαυτό τους! Έτσι προσπαθώντας να ενισχυθεί η αυτοεκτίμηση των παιδιών και να αναγνωρίσουν την μοναδικότητά τους, διαβάσαμε το παραμύθι: "Εγώ ο απίθανος".

 

Κάθε παιδί μετά απ΄ αυτό εξέφρασε τι είναι αυτό που το κάνει απίθανο, μοναδικό, ξεχωριστό!

"Χαίρομαι που είμαι εγώ. Χαίρομαι που είσαι εσύ. Όλοι είμαστε μοναδικοί!

Είδαν πίνακες ζωγραφικής με προσωπογραφίες και δημιούργησαν τη δική τους προσωπογραφία.

Όλοι είμαστε ίδιοι και διαφορετικοί όπως ο ήρωας στο παραμύθι: "Ελμερ"

Μέσα απ' αυτόν τον τρυφερό ήρωα, τα παιδιά μίλησαν 

για τη μοναδικότητά τους και τη διαφορετικότητά τους.

 

Χωρίστηκαν σε δυάδες και ζωγράφισαν την προσωπογραφία του φίλου τους.

 

Εξέφρασαν ομοιότητες και διαφορές που έχουν μεταξύ τους.

Στη συνέχεια με θεατρικό παιχνίδι και μουσική ανέφεραν τις προτιμήσεις τους. 

"Το αγαπημένο χρώμα" "Το αγαπημένο φαγητό", " Το αγαπημένο παιχνίδι", 

"Το αγαπημένο ζώο". Πόσο διαφορετικοί αλλά και ίδιοι είναι!

Τις ζωγράφισαν

και δημιούργησαν 

Τραγούδησαν και χόρεψαν στο τραγούδι: "Εγώ είμαι εγώ". 

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να το ακούσετε

Συνεργάστηκαν και δημιούργησαν ομαδική αφίσα με τις προτιμήσεις των παλιών και των καινούργιων φίλων.

Συναισθήματα πολλά νιώθω μέσα στην καρδιά.

Συζητώντας για τα συναισθήματα  αρχικά τα παιδιά εξέφρασαν αυτά που γνωρίζουν και μετά με καρτέλες προσπαθήσαν να τα αναγνωρίσουν και να τα εκφράσουν.

Χαρά:  

Θυμός: 

Φόβος:  κ.α.

Διαβάστηκε το βιβλίο:

Ήρθε στην τάξη, ο τροχός των συναισθηματιών, όπου τα παιδιά έδειχναν τι συναίσθημα νιώθουν και αιτιολογούσαν γιατί το νιώθουν. 

Με παντομίμα το αναπαριστούσαν

 

 Στο νηπιαγωγείο μας, το μήνα Νοέμβριο, επισκέφτηκαν η Κα Ρούλα και η κα Κατερίνα, από το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Χανίων και υλοποίησαν δράσεις οι οποίες αφορούσαν "τα συναισθήματα".  Τα παιδιά μέσω του υπολογιστή, συζήτησης, παντομίμας και του βιβλίου: "Το Τερατάκι των χρωμάτων", ανακάλυψαν κι άλλα συναισθήματα τα οποία νιώθουν όλοι οι άνθρωποι.

και κατεγράφησαν. Ω! Πόσο πολλά είναι!

Στο τέλος το "Τερατάκι του φόβου", τους ρώτησε τι φοβούνται

και τους ζήτησε με ζωγραφική να το αποτυπώσουν. Τα παιδιά ζωγράφισαν τους φόβους τους.

Την άλλη ημέρα αφού διαβάστηκε το βιβλίο "Φόβος"

παρουσιάστηκε ξανά "το Τερατάκι του φόβου", 

και τα παιδιά το "τάισαν" με τη ζωγραφική και τους φόβους τους. 

Έτσι τα παιδιά ικανοποιημένα, φοβούνται τώρα λιγότερο!

Μα τι χρώμα έχουν τα συναισθήματα;

Το κάθε παιδί έδωσε τη δική του απόχρωση:

Τα συναισθήματα είναι κάποια αρνητικά και κάποια θετικά. Με καρτέλες τα γνώρισαν.

Φυσικά όλοι τα νιώθουν και είναι πολύ σημαντικό να καταλαβαίνουμε και τι νιώθουν οι άλλοι, για να τους σεβόμαστε. Έτσι προσπαθήσαμε να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση 

Σε δυάδες έπαιξαν με τα συναισθήματα.

Είδαν πίνακες ζωγραφικής και αναγνώρισαν τι αισθάνονται...

Είδαν το βίντεο "Το νησί των συναισθημάτων" με μουσική του Μάνου Χατζηδάκη

 (για να το δείτε πατήστε πάνω στην εικόνα):

και θέλησαν κι αυτά να σώσουν την ΑΓΑΠΗ.

Αγαπημένα τα παιδιά συνεργάστηκαν και την χρωμάτισαν.

Το παγκάκι της φιλίας

Διαβάστηκε το βιβλίο: "Ο Μεγάλος λύκος & ο μικρός λύκος", 

ένα παραμύθι όπου ο ήρωας στην αρχή είναι ολομόναχος και σιγά σιγά ανακαλύπτει την σημασία της συντροφικότητας, της αγάπης, της φιλίας, αρχίζει να νοιάζεται και για κάποιον άλλον πέρα από τον εαυτόν του.

Στην επεξεργασία του βιβλίου τα παιδιά ανέφεραν εάν έχουν υπάρξει στιγμές που ένιωσαν μοναξιά. Για να μην υπάρξουν παιδιά που νιώθουν ολομόναχα ή είναι λυπημένα αποφάσισαν να φτιάξουν 

"το παγκάκι της φιλίας". 

Έτσι όταν ένα παιδί νιώθει μοναξιά ή λύπη, κάθεται στο παγκάκι. Με αυτό τον τρόπο είναι σαν να ειδοποιεί τα άλλα παιδιά ό,τι θέλει παρέα, θέλει κάποιους, φίλους/ες, να παίξουν μαζί του. Για να το διακοσμήσουν αποφάσισαν να το στολίσουν με πολύχρωμές κορδέλες. Βγήκαν έξω και κρατώντας τις κορδέλες άρχισαν να το στολίζουν

Στη συνέχεια δραματοποίησαν με ρόλους τι θα κάνουν στο παγκάκι:

και φυσικά έπαιξαν όλοι μαζί:

Τραγούδι: "Εγώ και εσύ μαζί"  γιατί κάνεις δεν θα πρέπει να είναι μόνος:

Ιδεοθύελα: Παιδιά "τί είναι φιλία;"

Τα παιδιά κρατώντας ένα κλαδί ελιάς, σύμβολο ειρήνης, φιλίας, και περνώντας από χέρι σε χέρι, ανέφεραν: "Τι σημαίνει η λέξη "φιλία"

Αυτά που είπαν καταγράφηκαν:

στη συνέχεια κάθισαν όλοι μαζί και απόλαυσαν "το πρωινό της φιλίας", 

γιατί είναι ωραίο να το μοιράζεσαι με φίλους.

Συνεργασία:

"Το παζλ της φιλίας" 

Τα παιδιά συνεργάστηκαν και δημιούργησαν το παζλ της φιλίας.

Το τοποθέτησαν σε ένα φάκελο και τις ελεύθερες ώρες μπορούν να το παίζουν όλοι μαζί.

Πώς μιλάμε στους φίλους μας; "Με γλυκά λογάκια, ευγενικές λεξούλες"

Τα παιδιά είπαν;

"Το δέντρο της φιλίας"

Μετά την ανάγνωση του βιβλίου "Ο μικρός κοκκινολαίμης" ένα βιβλίο που μιλά για την φιλία και την αξία της προσφοράς,

τα παιδιά ανακάλυψαν και άλλες έννοιες για την φιλία: όπως μοίρασμα, προσφορά, σεβασμός, ευγένεια, ευγνωμοσύνη, συγχώρεση. 

Όλα μαζί κατασκεύασαν το δέντρο της φιλίας:

με τις παλάμες τους το στόλισαν και με τους κοκκινολαίμηδες.

 

Το αποτέλεσμα ήταν αυτό:

και τα παιδιά κατέληξαν: Φιλία:

Αγάπη, σεβασμός, προσφορά, ευγένεια, μοίρασμα, ευγνωμοσύνη, συγχώρεση.

"Φίλοι- Γλυκό τσαμπί σταφύλι!"

Γιορτάζοντας την επέτειο της "17ης Νοεμβρίου 1973 - Πολυτεχνείο."

 Προσπαθώντας να ξετυλίξουμε το κουβάρι των ιστορικών γεγονότων, της 17ης Νοεμβρίου 1973, είδαμε φωτογραφίες, βίντεο , ακούσαμε ηχογραφημένα μηνύματα, κ.ά.

Αρχικά προσπαθήσαμε να συζητήσουμε και να αποσαφηνίσουμε έννοιες όπως: 

δημοκρατία, δικτατορία, ελευθερία, αγώνας για την ελευθερία.

Έτσι διαβάσαμε το βιβλίο "Η κυρά Δημοκρατία" της Κωνσταντίνας  Αρμενιακού.

Με καρτέλες ταξινόμησαν τα παιδιά: Αυτά που γίνονται στη δημοκρατία κι αυτά που συμβαίνουν στη δικτατορία.

Ζωγράφισαν τις έννοιες

Είδαν τα παρακάτω βίντεο "Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, 17η Νοεμβρίου 1973. Τι γιορτάζουμε;"

και "Επέτειος του Πολυτεχνείου". Πατήστε στις εικόνες για να τα δείτε:

  

Τα επεξεργαστήκαμε και μετά ζωγράφισαν:

 

Δημιούργησαν ομαδική αφίσα με σύνθημα:

καθώς και ατομικά έργα, με τις παλάμες τους και το περιστέρι της ειρήνης

και φιλοτέχνησαν την αφίσα για την "Αποκατάσταση της δημοκρατίας" του ζωγράφου Αλέκου Φασιανού.

Ήρθε η ώρα να γιορτάσουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Κάθισαν όλα μαζί τα παιδιά και αφού θυμηθήκαν τα γεγονότα, είπαν τραγούδια

"ο δρόμος" και "τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο",

ποίημα για να τιμήσουν τους φοιτητές του Πολυτεχνείου, 

να τιμήσουν αυτούς που αγωνίστηκαν για την ελευθερία, τη δημοκρατία:

Φώναξαν συνθήματα: ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αναφέρθηκε το βαθύτερο νόημα των συνθημάτων:

Ψωμί, η υλική υπόσταση του ανθρώπου, ο αγώνας ενάντια στη φτώχεια

Παιδεία: η δυνατότητα για μόρφωση, ο αγώνας κατά των προκαταλήψεων, του σκοταδισμού.

Ελευθερία: η δυνατότητα του ανθρώπου να αναπτύσσει ανεμπόδιστα την προσωπικότητά του, σεβόμενος την ελευθερία του άλλου, σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα.  

Παρακολούθησαν κουκλοθεατρική παράσταση: "Ντενεκεδούπολή".

και το τραγούδι της "Ντενεκεδούπολης". Πατήστε πάνω στην εικόνα για να το ακούσετε.

Φεύγοντας σηκώνοντας τα περιστέρια της ειρήνης 

είπαν: "Όλοι μαζί, όλοι μαζί, είμαστε πάντα πιο δυνατοί".